يكي به خودش فرصت داد،

 يكي گم كرد خودش را ،

يكي دنبال كرد خورشيد را ،

 يكي مدام به خواب رفت

 روي بستري از كاه و حالا ،

 چه تازه است خاطره ي باد

شايد كسي بگويد باران

 شكست سكوتي طولاني را

 و مثل ان بود كه در شامگاه

خدايان متولد شوند

اما چنان كوچك كه

 پرندگان آنها را مثل

دانه بر چينند

 کلون استبان(شاعر و نویسنده ی معاصر فرانسوی)

هر دم از اين باغ گلي مي رسد:

وزارت آموزش و پرورش در راستاي آموزش زبانهاي خارجي اين بار به سراغ  آموزش زبان فرانسه رفته است . اين طرح را در چند مدرسه راهنمايي به شكلي محدود و آزمايشي به اجرا در آورده است.

ظاهر كتاب كاملا ايراني ، اسلامي است و هيچ نشانه اي از تبليغ فرهنگ غرب وجود ندارد .  نام و پوشش شخصيتهاي كتاب كاملا منطبق بر موازين فرهنگي ايران است. خلاصه همه چيز ايراني، فارسي است غير از زبان كتاب كه كاملا فرانسه است!

از رسم الخط فارسي در كتاب خبري نيست جز سخني با دبيران كه انتظار مي رفت اين هم به زبان فرانسه باشد . د رصفحه 2 اين كتاب جايي كه روزهاي هفته آموزش داده شده معادش به فارسي هم آمده است .

در پايان هر درس سعي شده خط تحريري فرانسه هم به دانش آموزان آموزش داه شود . كتاب بر اساس آموزش منطق تصويري پايه ريزي شده است.

صرف فعل كه پايه زبان فرانسه است ، و در عين حال سخت ترين بخش آموزشي آن به طرزي ماهرانه و نا محسوس آموزش داده مي شود كه البته روش كتاب اين است كه دانش آموز همانگونه كه زبان مادري اش را ياد گرفته اين زبان را هم بياموزد.

اما نكته اي كه بيانش ضروري به نظر مي رسد اين است كه اين كتاب و روش آن چقدر كارشناسي شده ؟  معلمين و دبيران كه واسطه آموزش هستند چقدر توانايي و مهارت انتقال اين زبان نو در سطح آموزشي كشور را به دانش آموزان دارند؟

البته نمي توان زياد توقع داشت چرا كه آموزش زبان انگليسي و عربي هم كه سالهاست در آموزش و پرورش انجام مي شود چنان مثمر ثمر نبوده است. چرا كه يك دانش آموز ايراني حتي پس از فارغ التحصيلي از دوره پيش دانشگاهي هم نمي تواند با يك انگليسي زبان يا عرب زبان صحبت كند و يا حتي نمي تواند يك پارگراف به انگليسي يا عربي بنويسد.