![]() |
![]() |
|
| یه چیزایی در مورد فرانسه |
|
Tout des couleurs J'aime les couleurs Les couleurs bons heur Les couleurs odeur J'y vois ma jeunesse Beaucoup de tendresse Un peu de paresse Jamais de tristesse امروز سر کلاس فرانسه استاد این شعر را در مورد رنگ ها خواند که به نظرم جالب آمد. امیدوارم شما هم لذت ببرین. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سی ام مهر 1386ساعت توسط |
|
|
این قطعه الهامی است از دیباچه گلستان سعدی
امروز خواستیم تا گلی چند برای تو آوریم اما در کمربند بسته ام چندان گل نهاده بودم که گره های فشرده را تاب نگه داری آنها نبود گره ها باز و گلها جمله پرپر شدند همه را باد سوی دریا برد بی آنکه باز آیند با موج رفتند آب از آنها سرخ رنگ و شعله فام به نظر می رسید. جامه ام امشب هنوز از بویشان عطر آگین است. بیا در من ببوی این یاد خوشبوی را آلفرد دوموسه
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386ساعت توسط طیبه طبسی |
|
|
شاید بد نباشه کمی هم درباره تحصیلات دانشگاهی در فرانسه بدونیم.
نشانه قدمت سنت دانشگاهی فرانسوی این است که اولین دانشگاه اروپایی درفرانسه ودرپاریس در قرن داوزدهم بنیان گذاشته شده است. درحال حاضر، تعداد دانشگاههای دولتی فرانسه 90 عدد است که در بیش از پانصد محل در سراسر کشور پراکنده اند متشکل از حدود هزار واحد آموزشی وپژوهشی هستند. |
|
+ نوشته شده در
شنبه چهاردهم مهر 1386ساعت توسط |
|
|
به درخواست godfather
قبل از جنگ جهانی اول صنعت فیلم فرانسه، از نظر نقطه نظر تجاری در دنیا حرف اول را میزد. پس از جنگ نیز کوشیده است این مقام را در حاشیه برای خود نگاه دارد. در هیچ کشوری چنین علاقه عظیمی به این رسانه به عنوان هنر وجود ندارد و در هیچ کجا به اندازه فرانسه، کلوپها و مطبوعات به تشریح و نقد فیلمها نمی پردازند. در این فضا سینما در زندگی روزمره مردم بسیار بیشتر از دیگر هنرها اهمیت دارد. در دهه 1930 سبک بارز دیگری نیز به نام رئالیسم شاعرانه(14) نیز در فرانسه بوجود آمد. این سبک به زیبایهای آنسوی زندگی واقعی روزانه که در آن اغلب مردم مشغول کشمکش های همیشگی با سرنوشت و جامعه خود هستند، میپرداخت.
از کارگردانان پیشرو این سبک میتوان به ژان ویگو (15) با فیلم اتالانته (16) و مارسل کارن (17) با فیلمی همچون سپیده دم (18) اشاره کرد. از با استعدادترین و پرکار ترین کارگردانان این دوره هم میتوان از ژان رنوار(19) سازنده فیلمهایی چون فریب بزرگ (20) و قواعد بازی(21) نام برد. __________________________________________________ _________ 1- The Smiling Madame Beudet, 1923 2- Entr’acte 1924 3- René Clair 4- Fernand Léger 5- Le ballet mécanique 1924 6- Marcel Duchamp 7- Anemic Cinema, 1926 8- Abel Gance 9- Napoléon 1927 10- Carl-Theodor Dreyer 11- The Passion of Joan of Arc, 1928 12-Luis Bunuel 13- An Andalusian Dog, 1929 14- poetic realism 15- Jean Vigo 16- L’atalante 1934 نام قایق داخل فیلم 17- Marcel Carné 18- Daybreak, 1939 19- Jean Renoir 20- Grand Illusion, 1937 21- Rules of the Game, 1939 __________________
![]() هانری ژرژ کلوزو |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه هشتم مهر 1386ساعت توسط طیبه طبسی |
|
|
دیوید مالکومسون متولد اسکاتلند اما بزرگ شده پاریس عکاسی را از دوران کودکی آغاز کرده و علاقه وافری به عکاسی از زندگی خیابانی دارد. نمونه کار او با نام "توریست های لندن":
این هم عکس خود او: در ضمن او در حال حاضر زنده است و در انگلیس زندگی می کند. این عکس هم با نام " ما همیشه پاریس را داریم..." از یک عکاس فرانسوی به نام جین سباستین مونزانی است. مونزانی متولد پاریس در سال ۱۹۷۵ است. وی تحصیلات خود را در رشته گرافیک کامپیوتری تا مدرک دکتری ادامه داده است. او بیشترین موفقیت خود را مدیون اتاق های تاریک می داند و آن را پایه ی عکاسی دیجیتال می داند. |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه پنجم مهر 1386ساعت توسط |
|
|
ايران از نظر ولتر
در سال 1756 ولتر مردي كه حقا بايد او را يك شخصيت خارق العاده و يكي از عجايب دنيا شمرد پاي خود را به ميدان ايران شناسان گذاشت . البته در مجموعه آثار ولتر، چه در تئاتر هاي او چه در فرهنگ فلسفي و چه در داستانهاي كوتاه و بلند او از ايران بحث شده ولي مهمترين اثر ولتر در مورد ايران فصولي از كتاب معروف او Essai sur les moeurs است كه از عاليترين شاهكارهاي ولتر به شمار مي آيد و وي سالهاي دارز براي نوشتن آن كار كرد و شايد هزاران كتاب و سند خواند . در اين كتاب مفصل كه ولتر در آن تاريخ تمدن دنيا را از قديم تا قرن هجدهم طبق روش استدلال و منطق خاص خودش يعني با اتكا به اهميت كار متفكرين و هنرمندان و علماء و توجه به ضررهايي كه سرداران و جهانگيران بزرگ به دنيا و تمدن آن زده اند شرح داده ، چندين فصل به ايران در زمان پيش از اسلام ، اسلام ، دوره صفوي ، نادر شاه افشار اختصاص داده است و در آن ولتر غالبا با علاقه و تخيل از ايران نام مي برد . وي بر خلاف آنهاييكه اسكندر را ستوده اند مي نويسد: اين ديوانه اي است كه هنر بزرگش آتش زدن تخت جمشيد است . جز ترحم شايان هيچ چيز نيست . تراژدي گبر ها كه در سال 1760 توسط ولتر انتشار يافت تندترين و انتقادي ترين اثر دراماتيك اوست . به طوريكه وي آن را حتي با نام خودش منتشر نكرد و به صحنه تئاتر نبرد . در گبر ها كه قهرمان آن زرتشتيان ايراني هستند وي نظر خود را درباره حق آزادي عقيده مذهبي كه بايد براي هر فرد بشري محفوظ باشد تشريح كرده و بايد متوجه بود كه در دوره ولتر ابراز چنين عقيده هايي چقدر خطرناك و غير عادي بوده است.
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه دوم مهر 1386ساعت توسط طیبه طبسی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
A great civilization is not conquered from without until it had destroyed from within
W. Durant |
| پیوندهای روزانه |
|
حقوق ایران و فرانسه انجمن علمی حقوق دانشگاه قم مطالب آموزشی به زبان فرانسه آموزش فرانسوی زبان و ادبیات فرانسه ادبیات فرانسوی ایتالیا و زبان ایتالیایی آرشیو پیوندهای روزانه |
|
RSS
|